Archive for January, 2012

I am so blessed when I watched this testimony of Yeng Constantino.   So, I decided to put it in written words!

——————————————————————————————————————————————————

Stir up (rekindle the embers of, fan the flame of, and keep burning) the [gracious] gift of God, [the inner fire] that is in you.
-2 Timothy 1:6 (AMP)

Kahit sa kaunting ningas na mayroon dyan sa puso mo magmumula ang naglalagablab na apoy na syang magbibigay ng sukdulang liwanag dito sa mundong nababalot ng dilim at dumadaing ng pag-asa. Umalab ka, apoy sa pusong mong lumiliyab. Kristiyanong Kabataan, kilos na!

————————————————————————————————————————————————————–

Testimony of Yeng Constantino in History Makers Conference “NATION TRANSFORMERS”

Date:  Dec. 21, 2011

Hi, Everyone!  Direct, okay lang kung paki close up yung t-shirt ko kasi nag-effort ako today.  Ako yung kumanta ng “How Wok Kamey, Di Kita Iiwan”.  Ako po si Yeng Constantino.  Di pa ako nagsisimulang  magtestimony, naiiyak na ako.  Ano ba ‘yan?  Ah, I like this feeling.  I feel like dancing like this.  Wait po, kuya.  Well, pa’no ba ako mag-uumpisa?

Bata pa lang po ako sobrang pangarap ko na umakyat ng entablado, merong spotlight, makita yung mga taong nakikinig sa’kin habang kumakanta ako at hindi ko nakita yung sarili ko simula nung maliit ako na papasok ako sa office at naka-yuniporme.  Hindi ko sinasabi na kung masama yun, pero hindi ko lang talaga nakikita yung sarili ko na ganun.  Bata pa lang po ako, passion ko na, yung kumanta sa harap ng salamin at hawak ko yung hairbrush ni nanay ko.  Kinakanta ko pa yung, “Love hurts”(laugh).  Paborito ko yung mga ano, eh, yung mga musikero, yung mga 80’s na parang (can’t understand).  Yung mga Aerosmith, Guns and Roses, (projected a guitar sound; laugh).  Kaya ako, kaya nagustuhan kong mag-aral ng gitara.  Pero yung nanay ko, gusto akong mag-artista.  Pwede!  Pero hindi ako mahilig mag-artista.  Pero sabi ko sa nanay ko, “Hindi, kasi, rockstar ako, eh!” (laugh).

Pero gusto ko talaga so nag-start ako sumali kahit ng mga contest.  Ah, well, siguro kung nanood kayo, sumali ako ng Star for a Million, search for a Star in a Million.  Ah, lahat ng, Starstruck.  Lahat ng may star, basta, gusto ko maging star, eh! (laugh).  Pero, lahat, lahat ng sinalihan ko natalo ako.  Hindi ako nakapasok sa lahat kahit sa second round.  Ay! Di naman pala kasi ayaw ako ni God na maging star, gusto Niya akong manalo sa PinoyDreamAcademy.  Ayun lang pala yun.  Hinde, right timing ko na si God kasi nag-usap kami ng tatay ko, sabi niya, pag, sabi ko, “Pa, bugbog na bugbog na ako.  Lagi na lang akong talo.  Wala na akong self-confidence.  Ayoko nang humarap sa mga kaklase ko, eh, kasi kapag kakamustahin ako, ‘Kamusta contest mo?’ ‘Ha!  Bye!’”.  Gusto kong umescape kasi wala akong masabe, kasi di naman ako nanalo.  Sabi ko sa papa ko, “Papa, parang pagod na ako.  Ayoko, ayoko nang sumali.”  Tapos sabi ng tatay ko sa’kin, “Kung ganyan ang paniniwala mo, sige, kung pagod ka na, kung before mag 18 ka na at hindi ka pa makapasok, sige.  Papasok ka na, mag-co-college ka na.” Gusto ko maging masscommunication na estudyante kasi ako.  Gusto ko maging journalist, gusto kong magsulat.

So, tsk, sige, pero gusto kong kumanta so nagtry ulit ako and nanalo ako sa Pinoy Dream Academy and then natupad yung pangarap ko.  Wow!  Cotton candy, sarap neto, oh!  Ang saya!   Sobrang, sobrang saya ko, kasi lahat ng gusto kasi 18 years old lang ako non, eh! Lahat ng gusto ng isang teenager, lahat meron ako. PSP, PS3, WII, ano ba yon? NINTENDO DS.  Lahat ng bagong cellphone, sabihin mo na, BLACKBERRY, IPHONE, NOKIA, SAMSUNG.  Apat-apat.  Di ko na nga magamit.  Gusto niyo?  Ayaw! (laugh)

Pero nagtataka ako, hindi ako masaya.  Minsan akala mo pag naabot mo na yung pangarap mo, magiging masaya ka na.  Pero parang kulang.  Ba’t ganun ganito ko, ah, dapat masaya ako, ah?  Ahmm, sa parking ba ‘toh?  So, iyon, sobrang nalungkot ako.  So, may isang kasama ko sa ASAP Rocks na ininvite ako sa  isang bible group.  Ininvite ako ni Sam Milby.  Feeling ko may pagtingin siya sa’kin nung mga panahon na iyon, di niya lang inamin agad.  Hehe!  Joke lang.  Pero natuwa ako kasi yung first night na pag-atend ko, sabi ko, “Sakto yung messange, feeling ko ito na yun. Ito yung kulang sa’kin, yung Gospel.”  Kaya attend ulit ako sa small group, umattend ako.  Pero bakit ganun?  Pag tinitingnan ko sila, parang alien pa rin ako.  Parang, nagtataka ako, bakit ang weird?  Yung isang ka-small group ko, kinikilig kay Jesus.  “Ha?  Kinikilig ka kay Jesus?”.  Ha?  So, duh?  Jesus?  Kinikilig? (making sound).  So, hindi ko maintindihan.  Pero, deep in my heart, I know, na parang, iyon yung dapat kong maramdaman.  So, one day, nasa kwarto ako, kinausap ko si God, sabi ko sa Kanya, “Ano pa bang maitatago ko, eh, alam mo na ngang lahat?  Kahit hindi ko sabihin.”  Sabi ko,  “Nag-aatend ako ng small group tsaka ng church, tsaka nagbabasa naman ako ng bible araw-araw.  Pero yung totoo, hindi Kita mahal.”  Iyon yung totoo.  Ginagawa ko yung pag-attend ng small group, bible study, church para i-satisfy yung sarili ko at sabihin ko na okay ako.  Pero yung totoo, hindi.  Yung binitawan kong word kay God that day, sabi ko, “Pero alam ko sa puso ko na dapat Kitang mahalin at gusting-gusto Kitang mahalin.”  Sabi ko, “Lord, baguhin mo ‘toh.  Kasi kung ito yung gusto mo, baguhin mo yung puso ko.  At alam ko na kaya mong gawin ‘yon kasi Diyos ka, eh!  Baguhin mo yung puso ko.” 

Tapos, nagbasa ako ng bible, nasa John na ako non.  Nabasa ko yung bible, John 17:24, iyon yung nagbago ng buhay ko.  Sabi ni God, sa tagalog kasi taga-Montalban ako, kaya yung binabasa kong bible tagalog.  Nung binasa ko yung bible, sabi ni Jesus, nagpepray Siya non para sa mga tao bago Siya ipako sa krus.  Ang dami Niyang sinabi, eh, “Lord I pray para sa mga disciples ko.  Lord I pray na hindi sila mag-scatter pero maging one sila, as You and Me are One.”  Pero may isang sentence don na nag-strike sa’kin, sabi Niya, “At ipinapanalangin ko yung mga taong naniniwala Sa’kin sa buong mundo.  Gusto Ko silang makasama kung saan Ako pupunta.”  Eh, kung hindi ka ba naman ma-inlove kay Jesus non.  King of kings, Lord of lords, gusto kang makasama?  Gusto kang makasa ni God.  Gusto kang makasama ni God.  Hindi lang ako.  Kaya hindi ko kayang ma-contain kung ano yung pag-ibig na nararamdaman ko.  Na kahit sinong kausapin ko, kahit sa saan ako pumunta.  Ngayon mas alam ko na yung purpose kung bakit ako nasa industriyang ito.  Kaya sila na mga nasa labas, gusto rin silang makasama ng Diyos. 

So, iyon, nagsheshare ako ng, minsan naglalunch kami ng mga Yengsters, nagsheshare ako ng Gospel.  Once a month yon, nagsheshare ako ng Gospel.  Nagulat ako, one day, may nalaman ako sa Tweeter, may bible group na sila.  So, iyon, may isa akong dinidisciple na girl.  Ayon, hindi siya girl dati, eh.  Natatawa ako sa sinabi niyang iyon sa friend naming, nagkita kame, “Hi!  Ate!  Babae na ‘ko!”  Kaya mong tulungan yung mga kaibigan mo na malaman nila yung identity nila at kung gaano sila kaganda sa mata ni God.  Di ba?! 

Ngayon, hindi pa ako naglead ng malaking small group, pero one day, gusto kong maglead.  Gusto niyong sumama?  Tara!  Masaya ako na pinakilala sa’kin ni God itong mentor ko.  Siguro kung hindi ako minentor ni Acel, para ako ngayong ano.  Para akong tambay sa kanto.  Pag mainit ulo ko, mag-iinom ng alak tsaka mag-yoyosi.  Pero hindi iyon yung gusto ni God na maging ko, eh.  At marami pang gagawin si God, alam ko.  Minsan, sumasablay pa rin ako.  Pero buti na lang, sobra-sobra yung grace ni God na kaya natin na mag-umpisa, mag-umpisa at mag-grow ng mag-grow ng mag-grow.  Mayroon kasi kaming ano, eh.  May cheer kami.  Ready na ba kayo?  “I am Acel Bisa-van Ommen.  Ako si Yeng Constantino.  A Worshiper.  A Soul-Winner.  A Disciple Maker.  And a Nation Transformer!”

————————————————————————————————————————————————————–

If may ma lipo kayong napuna sa pagtype ko testimony ni Yeng, open po ako for corrections!  Yung iba, parang kulang, di ko kasi maintindihan yung ibang line.  Hehe!

Advertisements